نور و روشنایی همیشه به عنوان عامل مهمی در حفظ سلامت جسمی و روانی افراد است. در گذشته به دلیل شخصی بودن منازل و وجود موهبت حیاط ها و فضای باز، افراد از سلامت جسمانی و روانی بیشتری برخوردار بودند.

روند افزایش آپارتمان نشینی و تغییر شیوه زندگی افراد و عدم استفاده از نور مناسب و کافی، موجب گردید افراد در معرض آسیب های جسمی و روانی بیشتری قرار گیرند. طی تحقیقات به عمل آمده در سالیان اخیر بر روی این موضوع، اثبات شد که زندگی در محیط های کوچک و با نور کم یا نور نامناسب منجر به افسردگی و یا پرخاشگری می گردد. همین عوامل باعث افزایش بیماری های روانی و به تبع آن افزایش هزینه هایی مبنی بر درمان و یا مشکلات ارتباطی افراد خواهد شد.

 البته این بدان معنا نیست که زندگی در خانه‌ های کوچک و بی نور منجر به خشونت و بزهکاری شود، اما می توان به آن به عنوان یکی از عوامل موثر در تنش های روحی توجه کرد. همین عوامل باعث شد که تاثیرات نور بر سلامت افراد مورد بحث و بررسی بیشتری قرار گیرد.

 این تحقیقات نشان داد که نور تاثیرات بسزایی در بهبود کیفیت زندگی افراد و کاهش میزان افسردگی بالاخص در فصول پاییز و زمستان به دلیل کاهش هورمون ملاتونین داشته باشد. 

علاوه بر آن انجام اقدامات ساده ای مانند کنار زدن پرده ها و استفاده از نور طبیعی، سحرخیزی، پیاده روی، نرمش صبحگاهی و نورپردازی مناسب می تواند تاثیر شایانی در حل این مسایل داشته باشد.

 در مجموع تاثیر مثبت نور مناسب بر روان و رفتار و خلق و خوی، قدرت نیرو بخشی و تولید انرژی مثبت در انسان غیر قابل انکار است.